Sensei_Mia

 

 Miray'ın gözünden...  Ders matematikti ve dersten hiç bir şey anlamıyordum. Öyle ki daha hangi konuda olduğumuzu bile bilmiyordum. Dikkatim sürekli İlayda'ya kayıyordu. Bana yaptığı her şeyi aileme ve arkadaşlarıma anlatmıştım ve eminim ki bugün kötü bir şeyler olucaktı   "Miray Doğa GENÇ ve Esma İlayda Ok, müdürün yanına çağrılıyorsunuz" dedi aniden içeriye giren nöbetçi öğrenci. İşte korktuğum şey gerçek oluyor!  İlayda burnu havada bir şekilde kalktı ve beni beklemeden omzunu nöbetçi öğrenciye çarpıp gitti. Bende hafiften titreyerek kalktım ve çocuğun yanına gittim. Sonra çocuk sınıfa "iyi dersler" diyip birlikte müdür odasının yoluna koyulduk.  Biz yürürken çocukta bir heyecan seziyordum. Yüzü hafiften kızarıktı.    "Şey... Ben Samet, sende Miray olmalısın. Aynı servisteyiz ama hiç konuşma şansımız olmamıştı..."dedi. Sonra yüzü iyice kızardı ve " çıktığın biri yoksa, eğer istersen, birlikte..."derken onu bir öğretmen çağırdı ve başın...

 

 “Miray...”dedi kısık bir sesle Alper “o bahsettiğin kızın ismi İlayda’mıydı?... “evet de sen bunu nerden biliyo-?”diye karşılık verdi Miray ama devamını getiremedi. O kız sözünü tutmamıştı. Ege kararlı bir sesle “şimdi... Miray kız anlaşmayı bozmuş. Sende bize bu güne kadar yaptığı her şeyi anlatacaksın.”dedi. Miray kulaklığını çıkardı ve bilgisayarın sesini dışa verdi. Bilgisayardakilerin ne dediğini abisi de duymak istemişti. Derin bir nefes aldı ve tam anlatmaya başlayacakken “dur Miroş. Herkes hemen çekirdek getirsin dinlerken çitleriz”diye araya girdi Şeyma. Sonrada gidip bir tabak çekirdek getirip çitlemeye başladı. Hepsi Şeyma’nın bu hareketine güldü ve ardından Miray her şeyi anlattı. Hem de her şeyi... (ertesi gün, okul sonrası...) Ege’nin gözünden: Okuldan çıkmıştım ve yurta geri döndüğümde çok yorgun olduğum için çantamı yere fırlatıp kendimi yatağa attım. Gerçekten çok yorulmuştum. Öylece yatakta uyuklarken bir yandan da sıkıntıdan ölüyordum. Yorulduğum kadar sıkılmışt...